Sommige gedichten - CD
Iedereen herkent meteen de tederheid, het engagement en de melancholie van Herman van Veen de theaterpersoonlijkheid in deze poëzie, maar wat vaak in beide genres over het hoofd wordt gezien, is de ruwe rand, die ervoor zorgt dat het tedere nooit wee wordt. Een man die schrijft dat hij gelukkig nog niet wakker wordt met een broek vol stront en die zich zelf afvraagt wie de moeder in Bagdad haar dode kindje terug zal geven, die geloof ik, die wil ik horen, die wil ik lezen, die heeft mij iets te zeggen.
Tsead Bruinja
Hier een geluidsfragment van de eerste 7 gedichten: