Morgen is het dinsdag.
Vannacht heeft het geregend.
Het Franse pleintje
ligt er opgefrist bij.
Zit in de vroege morgen
op een terras
met warme croissants en koffie.
De man naast me
in zijn blauwe hansop
bestelt een tweede Pastis de Marseille.
Alcoholpercentage: 45%.
Het is negen uur in de morgen.
Ik blader door een Paris Match,
zie gruwelijke foto's van de protestmars
tegen de verkiezingsuitslag in Iran.
Mannen hakken met knuppels in
op demonstranten.
Na het groen van de hoop het bloed van de repressie.
Gesluierde vrouwen
stormen op politieagenten af
om hun zonen tegen de klappen te beschermen.
Een middeleeuws ogende foto
van een grimmig kijkende Ajatollah Ali Khamenei.
Herinner me een stukje van zoals men zegt,
mijn veel te vroeg gestorven Vlaamse vriend
Frans 'Sus' Verleyen.
Op zijn grafsteen staat:
'Het beste is
het raadsel te vergroten'.
Zijn artikel, dat hij meen ik in 1980 schreef,
beschrijft zijn bezoek aan de Sjah van Perzië.
Een gesprek dat hij met lange tanden inging.
Had helemaal geen zin om te gaan luisteren
naar vermoedelijks slechts wat ceremoniële woorden
van een alleenheerser, die zijn rivalen liet fusilleren.
Hij bleek een vooroordeel gekoesterd te hebben.
De sjah was een persoonlijkheid
waar niet naast te kijken viel.
En hij ontvouwde reusachtige denkbeelden
vol pipelines, verbindingen met de Trans-Siberische Spoorweg,
gedwongen alfabetisering, snelle kweekreactoren,
petrochemische technologie.
Hij verliet het paleis nogal overhoop gehaald
door die confrontatie met een Caesar,
een nieuwe Mustafa Kemal Pasha Atatürk.
een vorst, die vrouwen zonder zwarte sluier wou doen lopen
en ze liever een skipak zag aantrekken
of in bikini op het strand.

De koning is dood ...