• Winkeltas
    • Winkeltas

    • Aantal producten: 0

Muzikanten

"Met wie we spelen"
In 1962 had ik een briefje opgehangen in de koffiekletskamer van het Utrechts Conservatorium: ‘Zoek: bloedmooie jonge vrouw die ook redelijk piano kan spelen.’ Erik reageerde: ‘Dat lijkt mij wel wat.’ Hij was toen zeventien, een jaar jonger dan ik.

 

ERIK VAN DER WURFF, (De Bilt, 9 juli 1945 – Bosch en Duin, 22 september 2014) studeerde piano met de bijvakken contrabas en dwarsfluit aan het Utrechts conservatorium, waar hij Herman van Veen leerde kennen. Meer dan een halve eeuw was hij zijn pianist en componeerde hij met hem een aanzienlijk deel van Van Veens repertoire.

 

Hij schreef muziek voor theater, speelfilms (Van de Koele Meren des Doods en Ciske de Rat), televisieseries (De Legende van de Bokkerijders, Coverstory, Achter de Lach), internationale animatieseries (zoals Janosch Traumstunde en Alfred Jodocus Kwak), zes musicals, een volksopera, kamermuziek, symfonisch repertoire en werk voor piano.

 

Erik van der Wurff dirigeerde het Residentie Orkest, het Noordhollands Filharmonisch Orkest, Het Gelders Orkest, het VRT Filharmonisch Orkest, het Bruckner Orchester (Linz, Oostenrijk), het NDR Pops Orchestra en The American Symphony Orchestra. Sinds maart 2008 was hij dirigent van het VSOP Orkest.

 

Hij arrangeerde ook voor Robert Long, Jasperina de Jong, Gerard Cox, Stef Bos, Jaap van Zweden, Anner Bijlsma, Emmy Verhey, the Soloists of the Philharmonia (London) en Kings College Choir (Cambridge). Tevens schreef hij arrangementen voor televisie- en speelfilms (De Tweeling, Sloophamer, Leef!, Pluk van de Petteflet, In Oranje, Gebak van Krul), waaronder honderden bewerkingen voor het Metropole Orkest. Hij was als acteur te zien in de Duitse kinderseries De Wonderlijke Avonturen van Herman Van Veen en Herman en de Zes.

 

Hij begeleidde op piano regelmatig Vera Mann, Gerard Cox, Robert Long en Simone Kleinsma. Speelde soloconcerten met hoofdzakelijk eigen werk. En bij Harlekijn Holland bracht hij drie solo albums uit: Heimwee naar de herfst (1976), Erik van der Wurff (1989) en Sadhana (2003).

 

Daarnaast gaf hij workshops compositie en muziektheorie, hij werd onderscheiden met een Edison, ontving de Gouden Hond van EMI, de Louis Davidsprijs voor Opzij, een Gouden Harp van de Stichting Conamus, het Gouden Hart van de stad Rotterdam, de Gouden Notekraker van de Stichting Norma en de Kunst en Cultuurprijs van de Gemeente De Bilt. In 2009 werd Erik koninklijk onderscheiden in de Orde van de Nederlandse Leeuw.

 

Erik van der Wurff werd 69 jaar.